Για την αγαπημένη μου ξαδέρφη Αλίκη
στη μνήμη των πατέρων μας,
Αλέξανδρου, Παναγιώτη

Ένας, ένας οι βράχοι μας συρρικνώνονται.
Γίνονται πετραδάκια αδύναμα
-αφημένα στα χέρια μιας ειμαρμένης;-
και ταξιδεύουν στης θάλασσας τα βάθη.
Ένας, ένας φεύγουν… κι εμείς εδώ
παρακαταθήκη τους… να κρύβουμε
το δάκρυ πίσω από το χαμόγελο
να συνεχίζουμε τον αγώνα επιβίωσης
που επιτάσσουν οι εποχές
της άνομης απολαβής.
Κι εμείς εδώ… να δημιουργούμε
τη δική μας παρακαταθήκη…
να διαιωνίζουμε το δάκρυ,
τον πόνο, το χαμόγελο…
Εδώ, παγιδευμένοι στο χρόνο
αυτήν την απίστευτη μα οικτρή
επινόηση του ανθρώπου.
Ενός χρόνου άνισα δομημένου
με υποσχέσεις, όνειρα
τεθλασμένες γραμμές γεμάτες
ανώδυνες και επώδυνες εκπλήξεις,
συνυφασμένου, ωστόσο, με το χρήμα,
την υπερβολή, την ανηθικότητα…
Ένας χρόνος που ποτέ δεν είναι αρκετός…
γιατί η ζωή δεν είναι μια απλή ευθύγραμμη πορεία
ούτε ένας κύκλος συμπαγής,
η Ζωή είναι η μία γωνία του αιώνιου τρίπτυχου
Ζωή-Έρωτας- Θάνατος.
Ένα αέναο κυνήγι από γωνία σε γωνία,
ένα διάχυτο ταξίδι εμπλεκόμενων γραμμών
να αναζητά την αρμονία των πλευρών
για την επίτευξη του ευδαίμονος στόχου
και να σκοντάφτει αφελώς
στην ατέλεια της εκάστοτε εποχής!

 ©26.2.2012

Όταν έρχεται ο Έρωτας, ο Θάνατος αποσύρεται.
Απόδειξη το δηλητηριασμένο μήλο που ξέρασε
η Χιονάτη σαν γεύτηκε αληθινό αγάπης φιλί.
Μα και η ωραία Κοιμωμένη του δάσους
άφησε τον αιώνιο ύπνο της
για το φιλί του γενναίου της ιππότη.
Η Περσεφόνη πάλι αγάπησε τον Άδη.
Αιώνες τώρα το Σκοτεινό Βασίλειο φωτίζεται
απ’ το Μοιραίο Φως της ένωσής τους.
Αυτό το Φως μοιράστηκαν ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα ,
ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα. Αυτό το Φως μοιράζονται
όσοι δεν αφήνουν τα τετριμμένα και τις συμβάσεις
να τους φθείρουν,
όσοι απλά γνωρίζουν πως
ο Έρωτας είναι από κοινού θυσία.

από την ποιητική συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία; ΕΠΜ

Μια έννοια καθολική είναι το όνειρο,
χωρίς πραγματική υπόσταση
- έτσι θα έλεγε ο Occam -
Ο Locke πάλι θα το χαρακτήριζε ως
μιαν ιδέα απλή, ένα «διαστοχασμό»
αφού εμπεριέχει τη γνώση
για τις δραστηριότητες της ψυχής.
Μέσα του,  όμως, ανταμώνουν αυθύπαρκτα,
μοναδικά άτομα για να βιώσουν την Αγάπη
μακριά από τις συμβάσεις της μέρας.
Κι αν δεν έχεις την τόλμη να ομολογήσεις…
δεν πειράζει.
Εδραιώνεται η Αλήθεια
μέσα από την εμπειρική πραγματικότητα
των άλλων… αυτών που αλληλοψιθυρίζουν
«Σε ονειρεύτηκα πάλι εχθές»
Άλλωστε, τα όνειρα τα βλέπουν πάντα δύο!

©20.01.2012

7  δρασκελιές:
Οι στίχοι εγείρουν την κυτταρική πνοή.
6 δρασκελιές:
Το όνειρο δομείται στην έλλογη σιωπή.
5 δρασκελές:
Οι πολύχρωμες κορδέλες σφίγγουν τη θηλιά τους.
4 δρασκελιές:
Οι Ερινύες τρίζουν από χαρά τα δόντια τους.
3 δρασκελιές:
Η σιωπή απλώνει τα πέπλα της απομυζώντας
την εγερμένη ανάσα.
2 δρασκελιές:
Αμφιβολίες και φόβος άρρηκτοι δεσμοί.
Μια δρασκελιά:
Το απόλυτο κενό περιμένει την ένταξή μου.

από την ποιητική συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία; ΕΠΜ

Καταταγήκαμε στο τάγμα
των ανέλπιδων
ένας ακόμη θνητός έρωτας
στη χαίτη του λέοντα χρόνου.

Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ακολουθεί κι αυτός ο χρόνος τη μοίρα του λοιπόν!
Ανέλπιδος παραδίδεται στις στάχτες του
για να βιώσει απρόσμενα, με του ανέμου τη συνδρομή,
το tango που ονειρεύονταν χρόνια τώρα…
Σημάδι των αδιέξοδων εποχών
οι αδιέξοδοι έρωτες
σιγοκαίονται στην κάφτρα του τσιγάρου
ενώ το αλκοόλ ρέει άφθονο στα χείλη
της αυτοκαταστροφής.
Μα όχι!! Νέος Χρόνος ανατέλλει…
Νέα υπόσχεση προβάλλει
Όχι άλλοι θνητοί έρωτες!!!!
Μακριά από αυταπάτες και ενοχικές σιωπές
θα ταξιδέψει με την πληρότητα που του αρμόζει.
Το τάγμα των ανέλπιδων πέρασε στην εφεδρεία!

©31.12.2011

Πνοή αναγέννησης και αγάπης
Πανανθρώπινης
με χρώμα χρυσαφί ή ασημένιο.
Αν πάλι προτιμάς
το κόκκινο της φωτιάς
ή το μπλε της αβύσσου
στο σάκο θα το βρεις…
στολίδι περίτεχνο!
Πρόσεχε όμως…
διάρκεια ζωής
μόλις 15 μέρες!

©Δεκέμβρης 2004

αφιερωμένο στις κόρες μου
Λίλα, Αλεξάνδρα, Κατερίνα

Τρεις ηλιαχτίδες γελάνε, τραγουδάνε,
μέσα στις χούφτες μου φεγγοβολάνε.
Τρεις ηλιαχτίδες στήνουνε χορό,
μέσα απ’ τις χούφτες μου πίνουν το νερό.
Εκστασιασμένη τις κοιτώ
τί άρωμα μεθυστικό!

Τρεις ηλιαχτίδες χρώματα αλλάζουν,
γεύσεις ζωής μου τάζουν.
Ζωηρόχρωμες εικόνες ξεδιπλώνουν,
μέσα στις χούφτες μου
το μέλλον γίνεται παρόν.
Τρεις ηλιαχτίδες όλο ζωή,
κοίτα! Ανθρώπινη πήραν μορφή.

από την ποιητική συλλογή Αιωρούμενο Νησί, University Studio Press.