Περί φιλίας

Πράξη 1η

Με μάτια καθαρά
και χαμόγελο ζεστό
άπλωσα τ’αριστερό μου χέρι.
Πολλές φορές τα δάχτυλα ματώσανε,
μα απ’ το αίμα αναδύθηκε
αειθαλής
ο ανθός της φιλίας.

Άνοιξη του 2002

Πράξη 2η

Για μια άδοξη φιλία
ήθελα να γράψω
Μα ποιος ο λόγος
να αναλώσω κι άλλο χρόνο;
όσο κι αν προσπάθησα
τη γέφυρα να κρατήσω,
προσπερνώντας ιδιόρρυθμες συμπεριφορές,
Εσύ ύψωνες τείχη.
Άδοξη η φιλία μας, λοιπόν.
Μονοπάτι ευλογημένο τόσων χρόνων
το γκρέμισες σιωπηλά και αβίαστα.
Λυπάμαι, αλλά να που έφτασε ο καιρός
τόσο που ήταν άδοξη η φιλία
να τη θάψω εν ζωή.

4/9/14

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s