Περιμένοντας το ξημέρωμα

Γλίστρησε ο κόσμος απαλά από τα μάτια μου,αφήνοντας πίσω του ένα βαθύ σκοτάδι.

‘Ενα σκοτάδι φτιαγμένο από σκιές μιας πρώην ύπαρξης.

Κι ο κόσμος μου συνεχίζει να κυλάει…

Ταξιδεύει στο ανέκφραστο πια πρόσωπό μου,

στα σφιγμένα χείλη μου,στο λαιμό μου για να καταλήξει στο πάτωμα.

Όλος μου ο κόσμος μια μοναχική σταγόνα στο στιλπνό πάτωμα.

Κι ολόγυρα σιωπή. Τίποτα πια δεν μπορεί να αλλάξει την ροή της ιστορίας μου.

Θα μείνω εδώ να περιμένω την αυγή…

 

περισσότερα στο blog

 

http://traianou-thaleia.blogspot.gr/

Advertisements

One thought on “Περιμένοντας το ξημέρωμα

  1. Η ποίηση μόνο γεννά,

    ¨ο Κόσμος (κατά Ηράκλειτο), γλιστρά γιατί το μπορεί,
    το σκοτάδι βαθαίνει γιατί έλκεται (κατά Hopkins)
    ο χρόνος κυλά ανύπαρκτος (κατά Gödel)
    σ΄ ένα κυκλικό παράδοξο μ΄ονοματεπώνυμο (κατ΄ενός κοινού θνητού).¨

    Συγχωρέστε την ματαιοδοξία των υποσημειώσεων, αν το μπορείτε, ίσως στις στέρφες μέρες μας και οι λέξεις να πρέπει να έχουν γραμματοφύλακες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s