Η επίσκεψη

στη μνήμη του πατέρα μου
01.01.2008

Σε μια αναλαμπή ονείρου είδα, ξάφνου, την εξώπορτα ν’ ανοίγει
Έγειρα το κεφάλι παραξενεμένη, να δω ποιος ήταν…
το ίδιο και η μαμά, καθόταν δίπλα μου, της διηγιόμουν το όνειρο
που είχα δει νωρίτερα…

….κατευθυνόμουν προς τα δωμάτια κι εκεί στο χωλ σα να σε προσπέρασα ασύνειδα…
ωστόσο,  αμέσως  μετά, αντιλαμβανόμενη την παρουσία σου γύρισα,  σ’ αγκάλιασα και εξαφανίστηκες…
Ήσουν ωραία ντυμένος, φωτεινός… όπως τότε… Αλαίν Ντελόν σε φώναζαν οι φίλοι σου. Θυμάσαι;

Τώρα, το ίδιο καλοντυμένος, στέκεις ολόρθος πίσω από την πόρτα κι εμείς ολόχαρες σηκωνόμαστε
να σε καλωσορίσουμε, να σε αγκαλιάσουμε μα εσύ
«μη με φωνάζετε» είπες… «φεύγω»…
κι έφυγες  για άλλη μια φορά… και μείναμε ξοπίσω… εγώ και η μαμά… 5 χρόνια τώρα…
δεν ξέρω αν έφτασε στα αυτιά σου η φωνή μου…

Σ’ αγαπώ πατερούλη

©02-03.01.13

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s