Η Ουτοπία του παρ(α)λόγου

Η  Άλλη Μέρα πλησιάζει…
Στη φθινοπωρινή ματιά του
χορεύουν ελπιδοφόρες νότες.
Έχει ανάγκη να πιστέψει ότι
η  Άλλη Μέρα είναι ιδανική.
Το απέραντο γαλάζιο
-καθαρό και αγνό σαν τότε-
θα στέκει προστάτης του.
Το πράσινο -το ίδιο ζωντανό-
θα ‘ναι σύντροφος παντοτινός.
Και όλοι θα πορεύονται
με το χαμόγελο της ειρήνης.

Η Άλλη Μέρα ξημέρωσε
μέσα σε πυροτεχνήματα,
τραγούδια, ευχές, ζήτω.
Η καταστροφολογία έσβησε…
ή μήπως όχι;

από την ποιητική συλλογή Το υδάτινο πέρασμα του χρόνου, εκδ. University Studio Press, Θεσ/νίκη 2001.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s