Στην αγκαλιά της θάλασσας

Ξύπνησα ανταριασμένος απ΄το χτύπημα των κουπιών στην πλάτη του Ποσειδώνα,

Βγήκα στην στεριά πατώντας στις θύμησες των καταπονημένων,

Κάθισα ήρεμος καταμεσής της ίδιας μέρας,

τέτοια ήταν η ορμή της ανάγκης μου στο κλέος των Ατρειδών,

 που ξέθαψα θαρρείς αχνό μειδίαμα στου Ηράκλειτου τα χείλη

Το εκκλησάκι του άλλου Θεού έχασκε στην άκρη του βράχου,

τότε το αγνοούσαν, μετά μας προσπέρασε,

έμεινε μόνο τραχιάς φωνής το μάντεμα,

«Είπατε τώ βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά. Ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην….»

©Αίας    

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s