Βιέννη

Η μέρα κατηφορίζει στο Δούναβη
έχει ομίχλη σήμερα και τα μικρά πουλιά
μοιάζουν να κολυμπούν πετώντας
σε μιά τέφρα που τη χαϊδεύει ο άνεμος

Παράξενο που στο ποταμόπλοιο δεν ακούγεται μηχανή
παράξενο και, κάθε που περνούμε κάτω απ’ το γιοφύρι
να κρέμομαι απ’ τα χείλη σουΊσως να ‘μαστε κιόλας νεκροί
κι όλα ετούτα τα ομιχλώδη τοπία
να είναι μία παραίσθηση παιδική
Ίσως να διασχίζουμε τον Αχέροντα
με μιά βάρκα ψιθυριστή
και τα χλωμά δέντρα στις ακτές
να ‘ναι τα χέρια του βαρκάρη

Μα αφού είμαστε μαζί
υπάρχει κι η Βιέννη
Κι αυτά που συμβαίνουν σ’ αυτόν τον κόσμο
να ‘ναι μονάχα από έλλειψη στοργής.

©Κωνσταντίνος Κόλιος
περισσότερα στο blog
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s