σαν τα σπίρτα τελειώσουν…

Από παιδί μου άρεσαν οι χριστουγεννιάτικες ιστορίες με λυπημένο τέλος. Το κοριτσάκι με τα σπίρτα ήταν η αγαπημένη μου.
Το κοκαλιασμένο κορμάκι που προσπαθεί να ζεσταθεί με τη φλόγα των σπίρτων. Μια κίνηση απεγνωσμένη, μα που παρασέρνει τη φαντασία σε τόσο φωτεινά μονοπάτια γεμάτα τόση θέρμη όσο δε μπορούν να σου προσφέρουν χιλιάδες τζάκια. Ακόμα κι αν το σώμα υποφέρει η ψυχή βρίσκει τρόπους ν’ αντιστέκεται και να πετά ψηλά, πολύ ψηλά… Σε κεινα τα μέρη που μόνο η ευτυχία κατοικεί! Κι ευτυχία είναι εκεί που ζει ελεύθερα η ψυχή σου, απεγκλωβισμένη από τα δεσμά της ζωής των άλλων.
Μοναχικό κορίτσι που γνωρίζεις πως ο θάνατος κοντά σου στέκει,
τολμάς κι ονειρεύεσαι,
τολμάς να χαμογελάς στο σκοτάδι που όλο κοντοζυγώνει…
απλώνεις το χέρι , απλά και ..
ταξιδεύεις μακριά

©Sinefo

 

 

 

 

 

 

περισσότερα στο blog
http://www.apikasmata.blogspot.gr/

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s