Κατακόρυφο απόσταγμα

Θα γράφω για σένα
μέχρι το αίμα μου νερό,
μέχρι το σώμα μου σκόνη,
μέχρι
να εξατμιστώ,
στον ουρανό
των αυριανών σου δακρύων…

έπειτα θα σωπάσω
κι εσύ θα θερίζεις
τα καλοκαίρια
με δρέπανο σπλαχνικό,
τις κορφές μόνο,
την υπόλοιπη γεωργία
θα την έχεις μέσα σου
φυλαγμένη
ξερή, ολοκίτρινη, παθιασμένη
του ήλιου…

και μέσα στις αιώνιες ελιές
θα με παίρνεις
με ευλάβεια
και με μαρτύριο
κάθε καταμεσήμερο….

Ώρα σύνορο
Που βλασταίνει χλωρός
Ο λυγμός
Νιός
Πόθος…

Γυμνό
Κι αποξηραμένο μου
Σώμα
Πως σ αλώνει
Ο οργασμός,
Στάξε
Κάτω από την ήλιο
Και μέσα στην παλάμη του
Πλημμύρισε…

 

©Rachel Lowes

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s