«τελεσίδικα»

ερχόσουν ξαφνικά για λίγο
στη μέση μιας ερήμου
τραυματισμένος
με μια αδιόρατη ήττα
σου έδινα το μαντίλι μου
να σκουπιστείς
τον ώμο μου τρυφερά
για να κλάψεις

ύστερα έφευγες για χρόνια
τις νύχτες σου έγραφα
-γράμματα ανεπίδοτα-
και μέσα στο φάκελο
ζωγράφιζα μικρούς ερωδιούς

«δεν επουλώνονται οι πληγές
με λέξεις» μου είπες
μια μέρα στο τηλέφωνο
«κάθε ερωδιός αφήνει τελεσίδικα
στο δέρμα μου το σημάδι της απουσίας»

©Τζούλια Φορτούνη

περισσότερα στα blogs

http://purplestigmes.blogspot.com/

http://eikonomageia.blogspot.com/

http://ekti-ataxia.blogspot.com/

http://e-pemptiataxia.blogspot.com/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s