Μάνα

Όσα ποιήματα κι αν γραφτούν
το μεγαλείο σου να ζωγραφίσουν
αδυνατούν. Μια λέξη τ’ όνομά σου
τόσο απλή, γεμίζει ελπίδα τη γη.
Μάνα

Μία για όλους γίνεσαι θυσία
στον ιερό της Εστίας βωμό.
Τα όνειρά σου συχνά παραμερίζεις
για ένα πιστεύω, ένα ιδανικό.

Ταγμένη απ’ τη μοίρα να οδηγείς,
ν’ ανασταίνεις, να υπηρετείς.
Στη θερμή σου αγκάλη τυλίγεις
κάθε αδύναμη ψυχή.

Φύλακας άγγελος, ακοίμητος φρουρός,
βράχος ακλόνητος στέκεις πάντα εμπρός.
Μια σου λέξη, ένα χάδι, ένα φιλί
τον πόνο παίρνει, τον κάνει γιορτή.

Κι αν στον ουρανό βρεθείς,
η θύμισή σου ακόμα ζωντανή,
απαλύνει κάθε δύσκολη στιγμή.
Σ’ ευχαριστώ που με ‘μαθες να ζω.
Μάνα σ’ αγαπώ.

©Άνοιξη1999

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s