είμαι ο Μπάμπης κι είμαι καλά!

…αυτά τα βράδια της Κυριακής απλωμένα στου κόσμου το μπαλκόνι,
φρεσκοπλυμμένα μόλις…κι όμως κάτι απ’ το άρωμα της μέρας έχει μείνει…
καπνοί και αναθυμιάσεις…αλκόολ που δεν χαρίζει κάστανα ούτε στους οικείους του
πάρτα μαλάκα!…είναι σα να μου λέει κάθε ποτήρι που άδειο με κοιτά
τραπέζι γωνία, φεγγάρι μισό πίσω απ’ τα χαλάσματα,
μπλουζιά που κλαίει όταν θαρρεί πως δεν τη βλέπει κανείς…
ποτέ δεν μου είπες ότι περίμενα ν’ ακούσω…πάντα με ανέτρεπες…
κι έλεγα πως αυτό μάλλον έρωτας είναι…
μου αρέσει να ονειρεύομαι τα βράδια πως τρέχω μ’ ένα ξέσκεπο αυτοκίνητο
στις χώρες του Νοτιά…
σε πεδιάδες αχανείς, καμμένες απ΄ τη φλόγα του ήλιου και μ’ έναν άνεμο
που παίρνει το «πρέπει» μου και το τινάζει στον ορίζοντα σαν άχλη…
ξυπνώ πάντα σαν δημόσιος υπάλληλος,
κοιτιέμαι στον καθρέφτη και τρομάζω…
για μάτια δυο τούνελ έχω…διέξοδο καμία…no way out…
μια πινακίδα κρεμασμένη στην άκρη της μύτης μου υπενθυμίζει το ατελές
και το ατέρμονο θα πω…
στέκομαι στη μέση του μπάνιου κάθε πρωί, γυμνός απ’ το όνειρο και φωνάζω
σαν ηλίθιος…
«είμαι ο Μπάμπης κι είμαι καλά!»
μα κανείς απ’ τους θεράποντες δεν λέει να υπογράψει το εξιτήριό μου
κι εσύ…δεν θες να ανταμωθούμε…γιατί σε βαραίνω…

©Μαρία Στρίγκου

περισσότερα στα blogs

 

http://looking-far-away.pblogs.gr/

http://san-babis.blogspot.com/

http://x-desert.blogspot.com/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s