ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ

Τούτο το μίζερο βλέμμα
ξεμάκραινε την ανάσα της ζωής.
Οι  συστοιχίες των δέντρων
άνοιγαν δρόμους θανάτου.

Τραγούδια ανεμισμένα
σχεδίαζαν τα μάτια
μες τον καθρέφτη της καρδιάς.

Η αγαπημένη εικόνα,
σβήνεται στο μέλλον του σήμερα.

Δεν είσαι πουθενά.

Μες το μυαλό κινείσαι ανάδρομα,
αλητεύεις αδέσποτα στο χρόνο,
καταλαμβάνοντας το φάσμα
του χθες, του σήμερα, του αύριο.

Αποσυντίθεσαι.

Κωνσταντίνα Αλαμπορινού, Του χρόνου & της αρμονίας, ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ παδεία, Θεσσαλονίκη 2011.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s