Πρώτος στίχος

Παρασυρμένος
σε ένα μονοπάτι
ακολουθείς
κάποιο ταξίδι
και περνάς
αλώβητος
ζαλισμένος
σαν την πρώτη φορά
ενώ ονειρεύεσαι
ή εύχεσαι
να έρθει πάλι
δικό σου
εντελώς δικό σου
απερίσκεπτο
έτσι απλά
όπως ο πρώτος στίχος
που σε τρέχει
γοργά
σε μια συνέχεια
που πάντα
επιμένει
να σε γυρίζει
πίσω
στην πρώτη σειρά
και πάλι σε σέρνει μακριά
σε ένα δικό σου, ταξίδι
που χτίζεις
με κάθε λέξη
με κάθε σκέψη
και συναισθήματα
πολλά συναισθήματα
που μαζί σου πλαγιάζουν
σε κάθε όνειρο
και μαζί ξυπνάνε
σε κάθε αυγή
ως προεόρτιο
μιας νέας προσπάθειας
που αγωνίζεται
να βγει καλύτερη
σε κάποιο χαρτί
σε κάποια οθόνη
σε μια καρδιά
που χάνεται, σε ένα μυαλό
θολωμένο
άλλοτε από έρωτα
άλλοτε από συγκινήσεις
ίσως και από αδιαφορία
για ένα αύριο
που στο άγνωστο έρχεται
δειλιάζει
ή εξεγείρεται…

©Ιωάννης Βέλλης

περισσότερα στα blogs

http://e-thesprotia.pblogs.gr/

http://thesprotiapress.wordpress.com/

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s