Φθινόπωρο

το «Φθινόπωρο», γράφτηκε για μια γυναίκα που δεν υπάρχει πλέον στην ζωή μου,  μα την αγάπησα όσο ολόκληρη τη ζωή μου, χωρίς ποτέ να το καταλάβει αυτό.  Άλλωστε γι’ αυτόν τον λόγο δεν υπάρχει η ποίηση;…να υμνεί τα χαμένα, τα προσδoκώμενα και τα μελλούμενα!

Φθινόπωρο ήρθε και κάθισε απάνω στα μαλλιά σου.
Το χρώμα των πεσμένων φύλλων πήρανε.
Τη λάμψη της Μελαγχολίας ανταύγειες κάνανε.
Άλικα, πορφυρά γινήκανε σαν αίμα, Ζωής ηδύποτο.

Φθινόπωρο ήρθε και φύσηξε μέσα στα μαλλιά σου.
Τα φύλλα τους σκορπίσανε μικρές στιγμές στο χρόνο
Κάποιο πρόσωπο αναζητούνε να χαϊδέψουν σκυθρωπό
Γήινο, θνητό, να πάρουν από πάνω του αιώνια τον πόνο.

Φθινόπωρο ήρθε και πρωτόβρεξε απάνω στα μαλλιά σου
Σταγόνες, λίμνες έγιναν στο άσπρο των ματιών σου
Πορφύρωσαν τις ίριδες, και μώβισαν τις κόρες
Κι ορμητικά ξεχύθηκαν χρωματιστά ποτάμια.

Φθινόπωρο ήρθε και κάθεται για πάντα στα μαλλιά σου
Σού φτιάχνει τόξο Ουράνιο, καμπύλες των χρωμάτων
Στα μάτια σου, στα χείλη σου ζωγράφος γίνεται ο Θεός
Και κλαίει, για μια στιγμή θα ‘θελε να ‘τανε Θνητός.

 

©Βαγγέλης Παπαδημητρίου

περισσότερα στα blogs

http://greeklinguistics.blogspot.com/

http://my-epigonos.blogspot.com/

 

Advertisements

2 thoughts on “Φθινόπωρο

    • Νάσαι καλά Βαγγέλη και πάντα δημιουργικός! Και για μένα είναι τιμή και χαρά, που μου έδωσες την άδεια ανάρτησης του ποιήματος σου στο blog μου 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s