Καθρέφτης

Από τη θάλασσα των φιλιών σου δε θα πιω,
γι’ αυτό μη μου φορτώνεις
σκισμένα πανιά και σπασμένα κουπιά,
άσε με μονάχα
να γδέρνω το μυαλό μου
μ’ όνειρα κι επιθυμίες σκοτεινές,
άσε με να καίγομαι στο δάκρυ μου
και να σε κοιτάζω
μέσα από καθρέφτες δίχως μνήμες.

Ξέρω πως τα όνειρα δύσκολα πεθαίνουν,
ξέρω πως πάλι θα μυρίσω
τη μυρωδιά του ψέματος,
και πως θα κοιμηθώ σε αδειανό κρεβάτι.

Ξέρω πως οι πιο μεγάλες νύχτες μου
είναι αυτές που θα κλαίω
και δεν θα μ’ ακούει κανείς.

Ξέρω πως ο νοτιάς
θα με κάνει να σ΄ερωτεύομαι κάθε δειλινό,
και τα μεσάνυχτα θα παράγω ενοχές
και θα φυλακίζομαι ξανά και ξανά
στο αιθέριο έλαιο της μορφής.

Λία Νικολαΐδη, Ριψοκίνδυνα σ’ αγαπώ, Θεσσαλονίκη 2010

περισσότερα στa blogs

http://sadnessinhereyes.blogspot.com

http://poetrylm.blogspot.com/

Advertisements

2 thoughts on “Καθρέφτης

    • Λιάκι μου νάσαι πάντα καλά και πάντα δημιουργική! Κι εγώ σ’ ευχαριστώ πολύ-πολύ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s