Ομιχλώδη μονοπάτια

Μπερδεμένη κι απόψε τριγυρνώ
στα ομιχλώδη μονοπάτια.
Ποιο τάχα να ’ναι αληθινό;
Ποιο τάχα ψέμα;
Την όχθη του δειλινού
αγγίζω
Εκεί όπου ανασταίνονται μάτια
λέξεις, χαμόγελα, φωνές…
Φωνές; Όχι, όχι φωνές. Όχι.
Μια χούφτα ησυχία ικέτεψα
Να ψηλαφίσω ένα ζεστό χαμόγελο
ήρεμα
Να κρατήσω μια γλυκιά λέξη
τρυφερά
Να βυθιστώ σε μια έλλογη ματιά
σιωπηλά
Ποιο τάχα να ’ναι αληθινό;
Ποιο τάχα ψέμα;

9.11.2001

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s