Λάμψεων παιχνιδίσματα

Αστέρια άφθαρτα λαμπρύνουν τον ουράνιο θόλο και την άβυσσο χρωματίζουν αστερίες. Γήινοι αστεροειδείς λαμπτήρες διευρύνουν τα χρονικά τους περιθώρια διά μέσου ρακοσυλλέκτη φακού.  Κατά την εκπνοή τους μία υποψία γαρδένιας αιωρείται στο λυκαυγές αστερίσκων. Και το παιχνίδι ατέρμονο μοιάζει σαν τον ουράνιο θόλο.

Κάπου ανάμεσα κι εσύ, παραμερίζεις το κομμάτι γης που σου δόθηκε και ονειροβατείς στο ανέμισμα του αγέρα. Σε ανήλιαγα λημέρια σπαταλάς το λαμπύρισμα που κάποτε ξεπήδησε σαν αύρα καλοκαιριού, δίνοντας πνοή σε διαστάσεις ολότελα ξεχασμένες. Κι όμως, το αρνήθηκες πριν λαλήσει τρεις φορές ο πετεινός. Έπλυνες τα χέρια σου με αθώο αίμα και αποσύρθηκες βιαστικά αφού πρώτα επέδειξες τη «νέα» σου αγορά: ένα μαύρο μυτερό καπέλο! Ξέρεις, από αυτά που σκιάζουν προσωπεία – κατά βάθος σκαιά.

Είχε τη σημασία της η αργοπορία και να που η τελευταία βελονιά ολοκλήρωσε την  εικόνα του καμβά: τα πρότερα εξιδανικευμένα πρότυπα ήτο πλαστά (ήταν βλέπεις κι η ομίχλη που θάμπωνε την όραση) ∙  η  απρόσμενα σουβλερή τους όψη χαμογελά αβίαστα εμπρός στην διακόρευση των ονείρων που επέτυχαν∙ ο κλαυσίγελος, μέχρι ν’ ανταμώσει την τελεία, έπρεπε να τρεμοπαίξει ανάμεσα σε θαυμαστικό και ερωτηματικό. Ειρωνεία; Ίσως! Αλάτι; Αναντίρρητα ναι!!! Πώς αλλιώς θα «νοστίμιζε» το πέρας του χρόνου; Πώς αλλιώς η ανοιξιάτικη βροχή θα αγκάλιαζε τρυφερά την ταλαιπωρημένη γη και το άρωμά της θα ανεδύετο αναγεννημένο;

Η πορεία των πραγμάτων ήτο τελικά διεξοδική!

Άνοιξη 2003

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s