Η επίγνωση έρχεται μετά τη δύση

Απόκοσμη σιωπή τυλίγει την εκπνοή του χρόνου… δεν προλαβαίνεις να τρομάξεις!  Οι ηλιαχτίδες διαχέονται γύρω και μέσα σου. Τα κρύα χέρια σου κουρνιάζουν γαληνεμένα στην μητρική τους αγκάλη. Ντύνεσαι το Φως τους. Ταξιδεύεις μαζί του. Απρόσμενη Χαρά, ανέλπιστη Ευτυχία!   Τι διαφορετική υφή έχει τώρα ο κόσμος! Όλα μα όλα συνυπάρχουν αρμονικά μέσα του. Μα άκου! Ένας απόηχος φτάνει. Μία… δύο… τρεις… στάλες μουσκεύουν τον επίπλαστο κόσμο που άφησες πίσω. Τρεις στάλες οδύνης χαράζουν την ταφόπλακα, αυτήν που κάποτε απλώς υποπτευόσουν ότι υπήρχε ανάμεσα σ’ εσένα και τ’ όνειρο. Τρεις στάλες δάκρυα για την αβίωτη μνήμη που έφυγε… Όσο ήσουν κομμάτι του επίπλαστου κόσμου σε προσπερνούσε∙ η υπέρβασή σου έπεσε στο κενό και να που τώρα σου προσφέρει 3 στάλες δάκρυα: η πρώτη δηλώνει μετάνοια, η δεύτερη αγάπη και η τρίτη ελπίδα. Ειρωνεία! Τώρα πια είσαι ένα με το Λευκό Φως, ένα με τον άχρονο κόσμο. Η συνειδητοποίηση έφτασε με την αποδήμηση σου! Κι ας είχε κατά νου το μότο εκείνης της ταινίας  «Άδραξε τη μέρα». Και εκείνες οι στιγμές γίνανε φύλλα φθινοπωρινά κι ανέμισαν μακριά. Άδραξε το κενό τελικά και σε βύθισε. Μα εσύ ξέρεις πως όλα όσα αγάπησες, όσα λάτρεψες, όσα σε πόνεσαν στον επίπλαστο κόσμο τους, γαληνεμένα θα συνυπάρξουν στον άχρονο κόσμο. Ένα με το Λευκό Φως! Και τώρα, αφού διαφυλάξεις τις τρεις στάλες, συνόδευσε τις γήινες ώρες τους μέχρι την τελική ένωση.

Άνοιξη 2003

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s