Μεταφράσεις – Traductions

Γιατί

Μες τους καπνούς του πολέμου
η μοναξιά και η απόγνωση
γύρω σου χορεύουν.
Ομίχλη σκέπασε τον ουρανό σου.
Η μυρωδιά του θανάτου διαχέεται
στην ατμόσφαιρα.
Όπου κι αν πας
η σκιά του σ ‘ακολουθεί.
Η όασή του πέρασε
στη λήθη της σιωπής.
Ένα γιατί πλανιέται στην
πονεμένη σου ψυχή.
Ποια άδικη κατάρα βαραίνει
τους παιδικούς σου ώμους;
Απάντηση στην αγωνία σου
κανείς δε θα δώσει.
Θες να ουρλιάξεις, να κλάψεις,
μα δε μπορείς.
Το αγέρι πήρε τη φωνή σου,
η θάλασσα το δάκρυ σου.

Pourquoi

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

Dans les fumées de la guerre
la solitude et la détresse
dansent autour de toi.
Le brouillard a couvert ton ciel.
L’ odeur de la mort se répand
dans l’atmosphère.
Où que tu ailles
son ombre te suit?
Son oasis est passée
A l’oubli du silence.
Un pourquoi erre
dans ton âme blessée.
Quelle malédiction injuste
Pèse sur tes épaules enfantines?
A ton agonie,
personne ne donnera de réponse
Tu veux hurler, pleurer,
mais tu ne peux pas.
Le petit vent a pris ta voix
la mer ta larme.

************

Μια στιγμή

Μια στιγμή είναι αρκετή
τα λάθη σου ν’ αναλογιστείς
να μετρήσεις τις πληγές
αμέτρητα στο βλέμμα σου
αυλάκια
πόνου και υποκρισίας.
Μια στιγμή αρκεί
να φύγει η σκουριά.
Βαραίνει τη μοναξιά σου.
Τρώει τα περιστέρια
της καρδιάς.
Μια στιγμή είναι αρκετή
να ντύσεις την αιωνιότητα
με το ιερό της ελιάς κλαδί.

Un instant

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

Un instant est suffisant
pour que tu t’aperçoives de tes fautes
pour que tu mesures
les blessures innombrables de ton regard
comme les rigoles
de la douleur et de l’hypocrisie.
Un instant suffit
Pour que la rouille disparaisse.
Elle pèse sur ta solitude.
Elle mange les colombes
Du cœur.
Un instant est suffisant
pour que tu habilles l’éternité
avec la sainte branche de l’olivier.

**********

Έπαρση της Ψυχής

Πόθησες της ύλης την ηδονή,
θρονιάστηκες σε σάρκα θνητή.
Ατενίζεις ανατολές-δειλινά,
μα τι νόημα έχουν όλα αυτά;
Στο διάβα του κάθε λεπτό
τη φθορά της ύλης κουβαλά.
Φυλακίστηκες στης έπαρσής σου
την «ιδανική» θέση.
Κύματα πόνου γοργά σκεπάζουν
τα μετρημένα σπυριά ευτυχίας.
Από τούτο το εύθραυστο κορμί
Θέλεις τόσο ν’ απαγκιστρωθείς!
Να κυλίσεις ανώδυνα και γοργά
στην ουράνια γαλήνη.
Άλλον πόνο δεν αντέχεις.

Élévation de l’Ame

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

Tu as désiré le plaisir matériel,
Tu t’es incarné dans la chair du mortel.
Tu contemples les levers et les couchers du soleil,
Mais quel sens a tout cela?
Chaque minute, dans son passage,
transporte le dégât matériel.
Tu t’es emprisonné dans la place «idéale»
de ton élévation.
Les vagues de la souffrances recouvrent rapidement
Les grains comptés du bonheur.
De ce corps fragile
Tu veux autant te libérer!
Coule  d’une manière anodine et rapide
Dans la sérnité céleste.
Tu n’as pas d’autres douleurs.

**********

Ειρήνη

Ανατολή
Άρωμα
Γέλιο
Δημιουργία
Έρωτας
Θρόισμα
Κελάρυσμα
Μελωδία
Πνοή
Συμφιλίωση
Ρήση
Φτερούγισμα
Χρώμα

La paix

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

L’Est
L’odeur
Le rire
La création
L’amour
Le bruissement
Le murmure
La mélodie
L’inspiration
La réconciliation
La maxime
Le battement des ailes
La couleur

*********

Δημιουργία

Αέναη
Λάμψη
Αναγέννηση
Της Ευχής
Ανανέωση
Της ζωής
Ενέργεια
Θετική
Επιστροφή
Στην παιδική
Ταυτότητα

La création

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

L’éternel
Lueur
La renaissance
De l’Ame
Le renouvellement
De la vie
L’activité
Positive
Le retour
A l’identité
Enfantine

*********

Μέσα μεταφοράς

Το τρένο φεύγει απ’ το σταθμό
κι εσύ με το εισιτήριο

παίζεις κρυφτό.

Το πλοίο σφυρίζει στο λιμάνι
-νέο ταξίδι-
κι εγώ τα ναυάγια μετρώ
που πιάστηκαν στο δίχτυ.

Τ’ αεροπλάνο γεμίζει τον ουρανό
κι εμείς αλλοπαρμένες κουκίδες
της γης μηδενικά
τρέφουμε τα σκουλήκια της.

Les moyens de transport

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

Le train quitte la station
et toi avec le billet
tu joues à cache-cache

Le bateau siffle au port
– un nouveau voyage-
et moi je compte les naufrages
qui sont pris au filet

L’avion s’ envahit du ciel
et nous les points envahis
de la terre
nous mangeons inutilement ses vers.

**********

Σε μια στιγμή

Ήρθες!
Κρατώντας ένα λουλούδι.
Σου ψιθύρισα κάποιο τραγούδι.
Μου’πες: σταμάτα.
Σου είπα: κλείσε τα μάτια.
Άγγιξε το δείλι.
Αναφώνησες.
Τρόμαξα.
Γέλασες.
Έκλαψα.
Πέταξες.
Νύχτωσε.

En un instant

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

Tu es venu!
Tenant une fleur.
Je te fredonne une certaine chanson.
Tu m’as dit: arrête.
Je t’ai dit: ferme les yeux
Touche le crépuscule.
Tu t’es exclamé.
Je me suis effrayé.
Tu as ri.
J’ai pleuré.
Tu as volé.
La nuit est tombée.

**********

ΔείλιΑυγή

Στην ενατένιση του δειλινού
αναδύονται μνήμες χαράς κι οδύνης.
Πόσο διαφορετική είναι η αυγή!
Το έγχρωμο σημάδι της
ραντίζει τη ψυχή
με της αισιοδοξίας το γλυκό κρασί!

Crépuscule-Aube

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

A la contemplation du crépuscule
surgissent les souvenirs de la joie et de la souffrance.
Comme elle est différente l’aube!
Sa trace colorée
Arrose l’âme
Avec le vin doux de l’optimisme!

**********

Τις ώρες που

Τις ώρες που
η άπιαστη μορφή σου
σαν αγκάθι
ματώνει τις στιγμές μου
Τις ώρες που
Εσύ σαν ήλιος
λιώνεις αργά-αργά
τα όνειρα μου
Εκείνες τις ώρες
γίνομαι δάκρυ
φθινοπωρινό και
ρέω στη γη
της μελαγχολίας

Les heures où

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

Les heures où
Ton visage insaisissable
Comme une épine
Ensanglante mes instants
Les heures où
Toi comme le soleil
Tu fonds tout doucement
Mes rêves
A ces moments-là
je deviens une larme
Automnale et
Je coule sur la terre
De la mélancolie.

**********

Ζωή

Ένα λεπτό μέσα στην αιωνιότητα.
Ένα λεπτό πλούσιο σε συγκινήσεις.
Ένα λεπτό μοιρασμένο στα δυο.
Μισό όνειρο, μισό εφιάλτης.
Ένα λεπτό που καθώς σβήνει
Αναρωτιέται:
Ποιας αόρατης μηχανής
είμαι το γρανάζι;
Ή μήπως… είμαι μια σύμπτωση;

La vie

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

Un instant dans l’éternité.
Un instant plein d’émotion.
Un instant divisé en deux.
Moitié rêve, Moitié cauchemar.
Un instant qui en s’éteignant
Se demande:
De quel appareil invisible
Suis-je l’engrenage?
Ou si… suis-je une coïncidence?

**********

Χάρτινο καράβι

Πάνω στο χάρτινο καράβι
αποθέσαμε όνειρα και ελπίδες.
Στην αθέατη θάλασσα σεργιανούν
ψάχνοντας απάνεμο λιμάνι
μήπως και γίνουν αληθινά.

Μακριά από κέρινες ηλιαχτίδες
φονιάδες καιρούς,
αναζητούν της ψυχής τους
τη λύτρωση στις χρυσαφιές
της μέρας ανταύγειες.

Στο αληθινά καθάριο φέγγος
θα βρούμε την παιδική μας
ταυτότητα εκτός κι αν…
αν μας τυφλώσει το φως.

Σαν την αρχαία Σφίγγα,
στον αλλοτριωμένο μας παράδεισο
θ’αναζητάμε
του Οιδίποδα τη Θεία χάρη
να δώσει στη ζωή μας απαλλαγή.

Le bateau en papier

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

Sur le bateau en papier
Nous avons déposé les rêves et les espoirs.
Sur la mer invisible ils se promènent
Cherchant le port abrité du vent
Pour devenir vrai.

Loin du rayon cireux du soleil,
Assassins du temps
Ils cherchent la liberté
De leur âme
Dans les reflets dorés du jour.

Sous la lumière vraiment pure
Nous devons trouver
Notre identité enfantine sauf si…
Sauf si la lumière nous aveugle.

Comme l’ancienne Sphinge,
Dans notre paradis altéré
Nous devons chercher
La grâce Divine de l’Œdipe
Pour donner une liberté à notre vie.

**********

Σώθηκα

Είπες «φεύγω, κι έφυγες.
Νόμιζες πως θα πονέσω,
πως θα κλάψω.
Είχες δίκιο. Έκλαψα.
Έκλαψα από χαρά.
Η φυγή σου έδωσε
στην καρδιά μου φτερά.
Το χαστούκι σου ήταν
η πόρτα για μια νέα αρχή.
Σ’ευχαριστώ. Λυτρώθηκα.

J’ai été sauvé

Τraduit par Babak Sadegh Khanjani

Tu as dit: «je pars», et tu es parti.
Tu as cru que je souffrirais,
Que je pleurerais.
Tu avais raison. J’ai pleuré.
J’ai pleuré de joie.
Ta fuite
M’a encouragé.
Ta gifle
Est une porte du nouveau commencement.
Je te remercie. J’ai été libéré.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s